آغاز دوران مدرست آغاز فصلی جدید در زندگی، و 11 سالگی شروعی نه چندان زود برای فعالیت های سیاسی اجتماعی وی بود. او که از کودکی با قرآن مانوس شده بود، هوش سرشار و استعداد خویش را با حفظ آیات الهی و تدبر در آن برکت بخشید و به یمن این رحمت، تحصیلی موفق داشت بطوری که توانست دوران متوسطه را در سن 5 سالگی با اخذ مدرک دیپلم به پایان برساند و بلافاصله در رشته برق دانشگاه تهران پذیرفته شود.

آشنایی با همراه و شریک زندگی اش در سال 54 روزگار سراسر مبارزه او را با نوعی دیگر از عشق همراه کرد. فعالیت های سیاسی، تحت تعقیب بودن از سوی ساواک و اصرار خانواده، او را مجبور می کند تا در سال 56 به همراه همسر و برادر خود از کشور خارج شود. در آمریکا با شرکت در جلسات بحث و گفتگو تظاهرات علیه رژیم و کارتر و تبلیغ اسلام مبارزه خود را ادامه می دهد تا این که یک ماه پس از تبعید امام پاریس برای کسب تلکیف خدمت امام رسید و پس از پیروزی انقلاب در اردیبهشت 58 به میهن بازگشت. در همان سال تحت پوشش یک گروه دانشجویی به دعوت شیعیان لبنان و دکتر چمران و بنا به دستور امام عازم لبنان شد و سفر به لبنان آغاز زمزمه هایی از رفت بود، لبنان جنگ زده نوعی دیگر از مردانگی را می طلبید نقش اساسی وی را در تشکیل هسته های اولیه حزب الله نمی توان نادیده گرفت.  او در کنار مبارزه و سخنرانی، از مردم محروم و  ستمدیده جنوب لبنان دستگیری می کرد و مرهمی بر دل آشفتگان از ظلم و خیانت بود.

سال 59 ، در این بحبوه عشق و ایثار طعم شیرین پدر بودن را چشید و در نامه ای به همسرش احساس خود را چنین بیان کرد: امیدوارم و مطمئنم این ثمره زندگی یادگار خوبی از من و تو و همچنین باقیات الصالحات زندگی ما خواهد شد و من درست برعکس دیگران که فرزند وابستگی شان را به زندگی بیشتر و دل کندن از دنیا را برایشان سخت تر می کند یا به دنیا آمدن " رائد"  احساس می کنم که رفتن برایم راحتتر و شیرین تر شده است و مطمئناً این لطف خداست چراکه همیشه از خدا خواسته ام تا در راه رسیدن به او هیچ چیز مانع ام نباشد و حال می بینم نه تنها مانع نشده بلکه محرمکی قوی برای حرکت و شتاب در حرکت هم نیز هست. اگرچه فرزندمان مجبور خواهد شد بدون سایه پدر زندگی کند اما مگر نه اینکه همه بزرگان بخش عظیمی از زندگی شان را در یتیمی به سر می بردند... "

اندکی پس از منصوب شدن در سمت کارداری به وسیله رژیم عراق ترور شد که به طرز معجزه آسایی از مرگ نجات پیدا کرد نجات تا در آزمونی عظیم تر مورد امتحان الهی قرار گیرد.

16 خردادماه 1361 رژیم صهیونیستی دست به حمله گسترده هوائی، زمینی و دریایی به لبنان زد در این حمله گسترده نیروهای صهیونیستی وارد خاک لبنان شدند و سرزمین خوبی ها را اشغال کردند. نیروهای صهیونیستی ظرف چند روز بخش اعظم جنوب لبنان را به اشغال در آوردند، کنترل کامل جنوب لبنان توسط ارتش رژیم صهیونیستی، عقب نشینی سریع نیروهای طرفتدار عرفات به بیروت، همکاری علنی حزب کتائب و بشیر جمیل فرمانده نیروهای لبنان ( فالائز) با اشغالگران، محاصره مناطق مسلمان نشین بیروت را به دنبال داشت.

سید محسن موسوی هنگام حمله اسرائیل به جنوب لبنان در تهران به سر می برد او با قطع مرخصی خود بلافاصله عازم سوریه شد تا هر چه سریع تر خود را به محل کار خود بیروت برساند. وی که مصداق عینی اتحاد سیاسیت و دیانت است در شرایطی که همه سفرا و وابستگان سفارت های سایر کشورها از ترس موشک ها و توپ های صهیونیستی فرار را بر قرار ترجیح داده اند محکم ایستادگی کرده و وظایف خود را در معیت هیات همراه انجام می دهد. ساعت 16:30 بعدازظهر 13 تیر1361 سید محسن موسوی به اتفاق احمد متوسلیان، تقی رستگار مقدم و کاظم اخوان با اتومبیل سفارت جمهوری اسلامی ایران عازم بیروت شدند و چون بیروت در محاصره نیروهای اسرائیلی قرار داشت، اتومبیل این چهار تن از راه " بعلبک" عازم "زغرتا" شد و در آنجا متوقف گردید سپس از این شهر با خودروی ژاندارمری لبنان به راه خود ادامه دادند تا اینکه ساعت 13:30 روز 14 تیرماه به منطقه " برباره" واقع در شمال بیروت که محل تمرکز نیروهای فالانژ بود، رسیدند و در پست بازرسی "برباره" توسط نیروهای فالانژ به سرکردگی " ایلی حبیق" و سعیر جعجع " ربوده شده و پس از مدتی تحویل اسرائیل شدند.